یادمان نام نیک یک مدیر خدمتگزار؛ سالمرگ معاون فقید مرکز پرورش ماهیان آزاد شهید باهنر

زنده‌یاد مهندس جمشید میار عباس کیانی، متولد اول فروردین‌ماه ۱۳۴۱ در روستای گوهرکلای کلاردشت، دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاه خود و دوره متوسطه را در شهر چالوس سپری کرد. وی از جمله چهره‌های خوشنام و اثرگذار کلاردشت بود که در عرصه‌های گوناگون علمی، مدیریتی و ورزشی حضوری مؤثر داشت.

این مدیر متعهد، دهه ۶۰ زندگی خود را با حضور داوطلبانه در مناطق عملیاتی فکه و خدمت در جبهه‌های دفاع مقدس گذراند. پس از پایان جنگ تحمیلی، به استخدام سازمان شیلات کشور درآمد و طی بیش از یک دهه خدمت صادقانه، با عبور از مسئولیت‌های مختلف اجرایی، به‌عنوان معاون مرکز پرورش ماهیان آزاد شهید باهنر منصوب شد؛ مسئولیتی که در آن، تلفیق دانش تخصصی، روحیه انقلابی و اخلاق مدیریتی، از او مدیری امین و مورد اعتماد ساخت.

در کنار فعالیت‌های حرفه‌ای، زنده‌یاد عباس کیانی از ورزشکاران خوش‌اخلاق و تأثیرگذار فوتبال کلاردشت در دهه ۷۰ بود و به‌عنوان عضو منتخب فوتبال این منطقه، نقش ماندگاری در توسعه ورزش و ترویج جوانمردی در میادین ورزشی غرب مازندران ایفا کرد؛ میراثی که با گذشت نزدیک به سه دهه از سفر ابدی‌اش، همچنان با نیک‌نامی از آن یاد می‌شود.

اخلاق‌مداری، تواضع و نگاه مسئولانه این مدیر انقلابی سبب شد نام وی در شمار خادمان مخلص و خوشنام حوزه شیلات کشور، استان مازندران و شهرستان کلاردشت ثبت شود. وی در هفتم دی‌ماه ۱۳۷۷، در مأموریت اداری به مقصد شهر یاسوج، در مسیر قم دچار سانحه رانندگی شد و جان خود را در مسیر خدمت تقدیم کرد؛ رویدادی تلخ که او را برای همیشه در خاطره جمعی خانواده بزرگ شیلات ایران، در قاب «خدمت صادقانه» ماندگار ساخت.

امروز، کلاردشتِ سرسبز، با قلل استوار علم‌کوه و جنگل‌های کهن هیرکانی، همچنان روایتگر خاطره مدیرانی است که با اخلاص و ایثار به مردم خود خدمت کردند. در همین راستا، مهندس حاج عمار مباشری، از فعالان و تحصیل‌کردگان حوزه شیلات، با راه‌اندازی مرکز پرورش ماهیان قزل‌آلا، یاد و نام آن مدیر فقید و ورزشکار اخلاق‌مدار را زنده نگاه داشته است؛ اقدامی در جهت پاسداشت منش انسانی و الگویی از تداوم اخلاق حرفه‌ای در متن جامعه.

تشیع باشکوه پیکر زنده‌یاد مهندس جمشید میار عباس کیانی با حضور گسترده مردم ولایت‌مدار چالوس، کلاردشت و مرزن‌آباد، گواهی روشن بر جایگاه مردمی و قدرشناسی جامعه از خادمان صدیق خود بود؛ نشانه‌ای از آن‌که خدمات صادقانه، هرگز در حافظه مردم فراموش نخواهد شد.