نگاهی به ضرورت بازنگری در مدیریت شهری و احیای هویت بومی
#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز
لشتنشاء، شهری با پیشینه تاریخی، هویت فرهنگی ارزشمند و ظرفیتهای کمنظیر اقتصادی و طبیعی، شایسته جایگاهی فراتر از وضعیت کنونی خود در معادلات توسعه منطقهای است. این شهر با برخورداری از توانمندیهای کشاورزی، موقعیت جغرافیایی، سرمایههای انسانی و داشتههای فرهنگی، میتواند به الگویی از توسعه متوازن و پایدار در شرق گیلان تبدیل شود.
با این حال، بهرهگیری از این ظرفیتها نیازمند نگاهی تازه به مدیریت شهری است؛ نگاهی که بهجای روزمرگی و تصمیمهای مقطعی، بر شناخت مسئله، برنامهریزی اصولی، اولویتبندی نیازها و مشارکت واقعی مردم تکیه داشته باشد.
سحر علیبابایی با تأکید بر ضرورت بازتعریف رویکردهای توسعه شهری، معتقد است آینده لشتنشاء باید بر پایه شناخت دقیق هویت، ظرفیتها و مطالبات واقعی شهروندان ترسیم شود.
توسعه شهری؛ فراتر از اقدامات عمرانی
توسعه یک شهر صرفاً به ساختوساز، آسفالت معابر و اجرای پروژههای عمرانی محدود نمیشود. توسعه واقعی زمانی شکل میگیرد که اقتصاد محلی تقویت شود، فرصتهای اجتماعی گسترش یابد، کیفیت زندگی شهروندان ارتقا پیدا کند و مردم در سرنوشت شهر خود نقش مؤثری داشته باشند.
در این مسیر، سه محور میتواند از اولویتهای اساسی آینده لشتنشاء باشد:
۱. اقتصاد بومی و کشاورزی؛ از تولید تا ارزشآفرینی
کشاورزی یکی از مهمترین سرمایههای اقتصادی منطقه است. حمایت از تولیدکنندگان، ایجاد زمینه برای فرآوری و برندسازی محصولات بومی و تقویت ارتباط میان تولید و بازار، میتواند به افزایش ارزش اقتصادی محصولات و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار کمک کند.
۲. گردشگری و احیای هویت تاریخی و فرهنگی
لشتنشاء تنها یک موقعیت جغرافیایی نیست؛ این شهر بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی گیلان را در خود جای داده است. توجه به میراث فرهنگی، ظرفیتهای طبیعی، جاذبههای بومی و گردشگری مسئولانه میتواند زمینهساز رونق اقتصادی و معرفی شایسته این منطقه باشد.
۳. مدیریت هوشمند و ارتقای کیفیت زندگی شهری
ساماندهی زیرساختها، مدیریت اصولی پسماند، بهبود خدمات شهری، توجه به محلات و توزیع عادلانه امکانات، از ضرورتهای مدیریت کارآمد است. بهرهگیری از فناوریهای نوین و تصمیمگیری بر مبنای نیازهای واقعی شهروندان نیز میتواند مسیر ارائه خدمات را بهبود ببخشد.
سرمایه انسانی؛ مهمترین پشتوانه توسعه
هیچ برنامه توسعهای بدون مشارکت مردم و اعتماد به سرمایه انسانی به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.
جوانان، بانوان، فعالان اقتصادی، کشاورزان، نخبگان، متخصصان و دلسوزان محلی، هر یک بخشی از سرمایه اجتماعی لشتنشاء هستند. مدیریت شهری باید بستری فراهم کند تا این توانمندیها در فرآیند تصمیمسازی و حل مسائل شهر به کار گرفته شوند.
از این منظر، شورای شهر باید بیش از آنکه عرصه رقابتهای فردی و سیاسی باشد، جایگاه خرد جمعی، مسئولیتپذیری، نظارت مؤثر و پیگیری مطالبات عمومی باشد.
آینده لشتنشاء به تصمیمهای امروز ما وابسته است
لشتنشاء برای حرکت در مسیر پیشرفت، بیش از هر چیز به همافزایی، شایستهسالاری، شفافیت و برنامهریزی نیاز دارد. تغییر شرایط زمانی امکانپذیر خواهد بود که ظرفیتهای موجود بهدرستی شناخته شوند، اولویتها بر اساس نیاز مردم تعیین شوند و تصمیمها با نگاه بلندمدت اتخاذ گردند.
سحر علیبابایی بر این باور است که توسعه پایدار از شناخت ریشههای هویتی یک شهر آغاز میشود و با تکیه بر دانش، تجربه، مشارکت عمومی و مدیریت پاسخگو به نتیجه میرسد.
هدف، ترسیم آیندهای است که در آن لشتنشاء نهتنها هویت و اصالت خود را حفظ کند، بلکه با بهرهگیری از ظرفیتهای انسانی، اقتصادی و فرهنگی، به شهری پویا، برخوردار و امیدآفرین برای نسل امروز و فردا تبدیل شود.
لشتنشاء شایسته دیدهشدن، شنیدهشدن و ساختن آیندهای در شأن مردم و پیشینه پرافتخار خود است.
#سحر_علی_بابایی #لشت_نشاء #توسعه_پایدار #مدیریت_شهری #اقتصاد_بومی #هویت_محلی #مشارکت_مردمی #شایسته_سالاری

























ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰