رشت فقط سنگ‌فرش‌های مرکز شهر نیست؛ تعهد من به ساکنان حاشیه شهر

مردم شریف و صبور محلات «عینک»، «دولت آباد»، «هلال احمر»، «دیانتی»، «شالکو» و «کوی حسینی»؛

اختصاصی پایگاه خبری رهاورد روز

من به عنوان کسی که دردهای رشت را با پوست و گوشت خود لمس کرده و با تحلیل‌های داده‌محور، فاصله طبقاتی این شهر را بررسی کرده است، امروز نه با وعده‌های تکراری، بلکه با «نقشه راه» به سوی شما آمده‌ام.
سال‌هاست که در اتاق‌های مدیریتیِ بسته، برای رشت تصمیم گرفته‌اند، بی‌آنکه پای‌شان به گل‌ولایِ کوچه‌های شما باز شده باشد. برای من، «توسعه» تنها در آسفالت کردن خیابان‌های پرتردد مرکز شهر خلاصه نمی‌شود. وقتی نیمی از شهر ما با هر بارندگی به زیر آب می‌رود و نیمی دیگر از کمترین سرانه‌های فرهنگی و خدماتی بی‌بهره‌اند، یعنی مدیریت شهریِ ما «بیمار» است.

‌من به محلات شما آمده‌ام؛ نه برای نمایش، که برای شنیدن. می‌دانم که حس «شهروند درجه دو» بودن، زخمی است که سال‌هاست بر تن این محلات نشسته است. اما من آمده‌ام تا این معادله ناعادلانه را برهم بزنم. تعهد من به شما این است:
۱. بودجه‌ریزیِ عادلانه: اولویتِ تخصیص منابع عمرانی، از این پس نه مناطق برخوردار، که محلات هدف و کم‌برخوردار خواهد بود. عدالت یعنی آنجایی که نیاز بیشتر است، امکانات بیشتر توزیع شود.
۲. مدیریت بحران سیلاب: طرحِ جامعِ هدایت آب‌های سطحی برای مناطق درگیر (به‌ویژه در محلات عینک و صفه سر ) یکی از اولین دستورات پیگیری من در شورای شهر خواهد بود. زندگیِ مردم نباید گروگانِ یک بارندگی باشد
۳. توسعه زیرساخت‌های اجتماعی: ما باید برای جوانان، شالکو، دیانتی و کوی حسینی، فرصتِ رشد، ورزش و مهارت‌آموزی فراهم کنیم. حاشیه شهر، «تهدید» نیست؛ «قلب تپنده و نیروی انسانی» شهر است که سال‌ها نادیده گرفته شده.
من به دنبال «سیاستِ نمایشی» نیستم. سابقه فعالیت من در «راهبرد روز» نشان داده است که با داده و برنامه، می‌توان تغییر ایجاد کرد. من از شما می‌خواهم که در کنار من باشید؛ نه فقط برای رأی دادن، بلکه برای نظارت کردن بر اجرایی شدنِ این تعهدات.
شهر باید برای همه باشد، نه فقط برای عده‌ای خاص.
با هم، این دیوارِ بی‌عدالتی را خواهیم شکست.

با احترام و افتخار،
حمیدرضا یکتا
نامزد هفتمین دوره شورای اسلامی شهر رشت