پستک، پیرکلاچای، پاره بیجار، شالکوه، صف سر، معلولین تا به کی جزء مناطق کم برخوردار و حاشیه شهر باشند

#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

رشت، شهر بافت تاریخی و سبز، امروزه با چالش بزرگی روبروست که می‌تواند آینده‌ی توسعه‌ی پایدار آن را تهدید کند: «گسترش بی‌رویه حاشیه‌ها». وقتی صحبت از محلات حاشیه‌ای (پاره بیجار، ولکس، هلال احمر و …) می‌شود، ما تنها با یک بحث جغرافیایی روبرو نیستیم؛ بلکه با یک بحران ساختاری در مدیریت شهری مواجه ایم.

اگر درسال های گذشته مناطقی همچون حمیدیان، جماران، دروازه لاکان جزحاشیه رشت بودند اکنون مناطق جدیدی به این لیست اضافه شده اند.

منطقه یک: کوی عرفان، مسجد امام رضا، پستک، کوی حسینی، شهرک فرهنگیان،سیاه اسطلخ

منطقه دو: حاشیه ندارد

منطقه سه: هلال احمر، کوی امام رضا، شالکوه، پیر کلاچای، کسبخ، آب آسیاب، آج بیشه

منطقه چهار: پاره بیجار،صف سر، احمد گوراب،عینک، سلیمانداراب، معلولین، ولکس، پاسکیاب، نخود چر، حافظ آباد

منطقه پنج: جاده لاکان، پل طالشان، پیام نور، کوی بیانی، انتهای باهنر، قلعه سرا و دولت آباد

وظایف اصلی شورای شهر در مواجهه با حاشیه‌ها:
۱. توازن در تخصیص بودجه (عدالت فضایی):
یکی از اصلی‌ترین وظایف شورا، جلوگیری از تمرکززدایی از مرکز و توجهِ ناعادلانه به محلات مرکزی است. شورا باید نظارت کند که بودجه‌های توسعه، زیرساخت‌های خدماتی و پروژه‌های نوسازی، به همان اندازه که به بافت‌های قدیمی می‌رسد، در محلات حاشیه‌ای نیز جریان یابد تا از رشد “شهرِ دوگانه” جلوگیری شود.

۲. ساماندهی زیرساخت‌های حیاتی (آب، فاضلاب و تردد):
حاشیه‌نشینی بدون زیرساخت، به معنای ایجاد کانون‌های آسیب‌پذیری است. وظیفه شورا، فشار بر شهرداری برای اولویت‌بندی پروژه‌های شبکه فاضلاب، آسفالت و روشنایی در این مناطق است. نبودِ این زیرساخت‌ها، حاشیه را از یک “منطقه مسکونی” به یک “منطقه بحران‌زا” تبدیل می‌کند.
۳. کنترل توسعه پراکنده و جلوگیری از بی‌رویه سازی:
شورا باید در تصویب طرح‌های جامع و تفصیلی، نقش بازدارنده‌ای داشته باشد. اگر اجازه داده شود که توسعه شهر به صورت افقی و بی‌رویه به سمت حاشیه‌ها برود، هزینه‌های مدیریت شهری در آینده چندین برابر خواهد شد. وظیفه شورا، ترویج “توسعه متمرکز و هوشمند” است.

. ارتقای سرمایه‌های اجتماعی و امنیت شهری:
حاشیه‌نشینی اغلب با کاهش امنیت و افزایش آسیب‌های اجتماعی (مانند اعتیاد یا بیکاری) گره می‌خورد. شورا باید با حمایت از پروژه‌های “بازآفرینی شهری” و ایجاد فضاهای سبز و کانون‌های فرهنگی در این محلات، سعی کند انسجام اجتماعی را بازگرداند و از تبدیل شدن این مناطق به “گتوهای شهری” جلوگیری کند.

شورای شهر نباید تنها به مدیریت «زیبایی‌های مرکز» بپردازد. اعتبار یک شورا در میزان توانایی آن در مدیریت «چالش‌های حاشیه» است. اگر رشت بخواهد به عنوان یک کلان‌شهر مدرن شناخته شود، باید یاد بگیرد که از حاشیه به مرکز، نگاهی برابر و مدیریتی داشته باشد.