دیدگاه های مهندس عباس لطفی در خصوص راهکارهای مشکلات حمل و نقل شهری، بحران و راهکارهای مهندسی و فنی

📍🔴دیدگاه های مهندس عباس لطفی در خصوص راهکارهای مشکلات حمل و نقل شهری، بحران و راهکارهای مهندسی و فنی 🔴📍

#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

🔸️رشت در محاصره انسداد؛ از بحران ترافیک تا مهاجرت از شهرهای کم آب🔸️

رشت امروز با یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های زیستی و اقتصادی خود روبروست؛ شهری که زیر بار سنگین ترافیک و رشد بی‌رویه خودروهای شخصی، در حال تجربه یک قفل ترافیکی تمام‌عیار است. این انسداد تنها به اتلاف وقت و سوخت محدود نمی‌شود، بلکه با ایجاد اختلال در دسترسی خودروهای امدادی و آتش‌نشانی، جان شهروندان را در معرض خطر قرار داده و با کاهش کیفیت زندگی، موتور اصلی مهاجرت ساکنان رشت به سایر استان‌ها و مناطق شمالی را به حرکت درآورده است. وقتی جابه‌جایی در شهر به یک چالش روزمره و فرساینده تبدیل می‌شود، پویایی اقتصادی شهر از بین رفته و رشت از جایگاه خود به عنوان قطب اصلی منطقه فاصله می‌گیرد؛ وضعیتی که نیازمند گذار سریع از مدیریت سنتی به راهکارهای مهندسی و حمل‌ونقل مدرن است.

برای گشودن این گره، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین حمل‌ونقل که با بافت شهری و نیازهای جابه‌جایی همخوانی داشته باشند، یک ضرورت است. در این راستا، استفاده از سیستم‌های مونوریل می‌تواند به عنوان راهکاری برای جابه‌جایی سریع و مدرن در مسیرهای خاص، با قابلیت عبور از موانع شهری و ایجاد منظره‌ای متفاوت از حمل‌ونقل هوایی، مورد توجه قرار گیرد.

همچنین، پیاده‌سازی سیستم تراموا به عنوان یک گزینه بسیار کارآمد، می‌تواند با ایجاد نظم در خطوط ریلی سطحی، ظرفیت جابه‌جایی انبوه مسافر را به شدت افزایش دهد. تراموا با قابلیت انطباق با اقلیم بارانی و پایداری بالا، می‌تواند به عنوان ستون فقرات حمل‌ونقل عمومی، امنیت و سرعت سفر را برای شهروندان تضمین کند.

در افق‌های پیش‌رو، توسعه شبکه‌های قطار سریع‌السیر زیرزمینی و مترو، راهکاری بنیادین برای حذف کامل تداخلات ترافیکی در سطوح شهر است. این سیستم‌ها با ارائه قابلیت جابه‌جایی با سرعت بسیار بالا و ظرفیت جابه‌جایی بی‌نظیر، می‌توانند جریان اصلی تردد را از معابر اصلی به زیر زمین منتقل کرده و فضای سطح شهر را برای پیاده‌روی و زیبایی‌های شهری آزاد کنند.
در کنار این سیستم‌های ریلی، استفاده هوشمندانه و مهندسی‌شده از ارتفاع روگذرهای طبقاتی نیز می‌تواند گره‌های کور ترافیکی را باز کند. با طراحی اصولی این سازه‌ها، می‌توان ترافیک عبوری را از ترافیک داخلی جدا کرد و با رعایت استانداردهای زیبایی‌شناختی و ایجاد فضاهای سبز در زیر این سازه‌ها، علاوه بر رفع انسداد، به بهبود منظر شهری نیز کمک کرد.

از سویی ایجاد رینگ شهری جدید که میتواند در کاهش ترافیک رشت و جریان عبور خودروها کمک کند نیز یکی از مهمترین رویکردهایی است که باید مورد توجه قرار گیرد، به نظر می رسد شورای ششم قطعا می باید در پایان دوره خدمت خود مسائل پژوهشی در زمینه موارد یاد شده را در دستور کار قرار دهد تا خللی در زمینه مطالعات موجود برای شروع کار شورای هفتم وجود نداشته باشد.

تنها با تلفیق این راهکارهای فنی و گذار از پروژه‌های تک‌بعدی به سمت یک شبکه حمل‌ونقل یکپارچه، می‌توان رشت را از وضعیت قفل ترافیکی خارج کرد و نبض حرکت و اقتصاد را در رگ‌های این شهر دوباره جاری ساخت.