مصاحبه دکتر مریم صداقت با پایگاه خبری رهاورد روز

رشت شهر پتانسیل‌های سرکوب‌شده با فاصله های بیشمار در مقایسه با یک ابرشهر

*🔹️❄🔸️رشت شهر پتانسیل‌های سرکوب‌شده با فاصله های بیشمار در مقایسه با یک ابرشهر🔸️❄🔹️

گفتگو با دکتر مریم صداقت
#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاوردروز

_✍خانم دکتر صداقت شما در مقیاس یک نامزد انتخابات شورای هفتم چه ظرفیت های مقفول مانده ای را حس می کنید و چرا به میدان انتخابات شورای شهر آمدید؟

📌وقتی صحبت از «رشت» در میان باشد، هرگونه محافظه‌کاری یعنی پذیرش وضعیت موجود؛ وضعیتی که برای یک کلان‌شهر دارای عقبه‌ی مدرنیته، توهین‌آمیز است.

رشت «شهر پتانسیل‌های سرکوب‌شده» است. شورای هفتم اگر نخواهد در تاریخ توسعه‌نیافتگی رشت مدفون شود، باید جسارتِ «شخم زدن» ساختارهای موجود را داشته باشد. اگر جسارتِ هزینه‌کردن برای زیرساخت ندارید، رشت را به پارکینگی بزرگ تبدیل نکنید.

✍خانم دکتر صداقت نگاه شما به ظرفیت های رها شده رشت چیست؟ و چه مواردی در مدیریت پارلمان شهری شما را ناراحت می کند؟

📌زرجوب و گوهررود فاضلاب نیستند، «فرصت‌های از دست رفته» هستند. ایجاد «لاین آبی» برای تردد در این مسیرها، نه تنها گردشگری را متحول می‌کند، بلکه یک سیستم حمل‌ونقل پاک و منحصربه‌فرد را به رشت هدیه می‌دهد. تالاب‌ها و مرداب‌های پیرامونی ما، «صندوق‌های ارزی» رشت هستند که اکنون به زباله‌دانی تبدیل شده‌اند؛ این پهنه‌ها باید به قطب‌های سرمایه‌گذاری اکوتوریسم لوکس تبدیل شوند.

ما نیازمند «خانه خلاقیت گیلکی» هستیم؛ جایی که برندهای جهانی مد، از الگوهای بومی ما وام بگیرند و تئاتر فولکلور رشت، نه در سالن‌های مهجور، بلکه در قالبِ «تئاتر خیابانیِ دائمی» در پیاده‌راه‌ها به یک محصول فرهنگیِ درآمدزا تبدیل شود.

چرا بازارهای محلی ما هنوز سنتی اداره می‌شوند؟ ما باید برای «نان محلی»، «محصولات کشاورزی» و «چای گیلان»، «صنعتی‌سازی کارگاهی» ایجاد کنیم. محصول بومی ما باید بسته‌بندی صادراتی داشته باشد و در استانداردهای زنجیره تأمین کلان‌شهرها قرار بگیرد. رشت باید «مرکز لجستیک محصولات ارگانیک شمال» باشد، نه فقط مصرف‌کننده‌ی آن‌ها.

✍ خانم دکتر صداقت شما به عنوان یک خانم رشتی که در این شهر زندگی می کنید و به بالاترین درجات علمی رسیدید چه نکاتی ظریفی را تمایل دارید به آن ها توجه شود؟

📌زبان گیلکی، شناسنامه‌ی جهانی ماست. ادبیات غنی رشت می‌تواند به «صنعت نشر و ترجمه» تبدیل شود. ما نیازمند بستری هستیم که «ادبیات گیلکی» را به «صادرات فرهنگی» تبدیل کند. شهری که زبانش را به حاشیه براند، هویتش را از دست داده و شهر بی‌هویت، هیچ جذابیتی برای سرمایه‌گذار ندارد.

عضو شورای شهری که اولویتش «آسفالت کوچه‌ها» باشد، مدیریت شهری را به «شهرداری کوچه و خیابان» تقلیل داده است. رشت به «استراتژیست» نیاز دارد نه لزوماً «پیمانکار». اگر برایِ استفاده از «ارتفاع»، «زیرزمین»، «لاین آبی» و «اقتصاد دیجیتال فرهنگ بومی» برنامه‌ای نداریم، لطفاً صندلی‌ها را اشغال نکنیم رشت دیگر تاب مدیریت روزمره را ندارد.

✍خانم دکتر صداقت از بعد فناوری و خلاقیت رشت را در چه زمینه هایی عقب افتاده می بینید؟

📌ما در عصر اقتصاد داده زندگی می‌کنیم. رشت به دلیل موقعیت مرکزی در شمال و نزدیکی به مراکز دانشگاهی و فناوری، می‌تواند از یک «شهر مصرف‌کننده» به یک «مرکز پردازش داده‌های کشاورزی و محیط‌زیستی» تبدیل شود.

رشت با چالش مدیریت پسماند روبروست، اما مدیریت پسماند یک «هزینه» نیست، یک «فرصت سرمایه‌گذاری» است. تبدیل شدن رشت به قطب «استخراج منابع از پسماند». ما نباید فقط زباله را جمع کنیم؛ ما باید «کارخانه استخراج مواد اولیه» داشته باشیم. تبدیل پسماندهای ارگانیک عظیم رشت به انرژی زیستی و کودهای فوق‌صنعتی، یک .چرخه اقتصادی است که رشت را از وابستگی به بودجه دولتی رها می‌کند.

همه به گردشگری غذا فکر می‌کنند، اما کسی به گردشگری «سلامت» فکر نمی‌کند. رشت با ترکیب آب و هوای معتدل، گیاهان دارویی بی‌شمار گیلان و آرامش محیطی، می‌تواند به قطب «توریستی-درمانی و مراقبت بازگشتی» تبدیل شود. ایجاد کانون‌های «مانیتورینگ سلامت» و «تفرجگاه‌های درمانی» که هدفشان فقط دیدن منظره نیست، بلکه بهبود سطح سلامت روانی و جسمی گردشگر است.

رشت باید از سطح «شهرداری» فراتر برود و به سطح «دولت-شهر» برسد. ایجاد «اتحاد شهرهای ساحلی و بارانی جهان». رشت باید با شهرهایی مثل «سئول» (در مدیریت باران) یا شهرهای اروپایی که با آب درگیر هستند، پیمان‌های استراتژیک ببندد. رشت باید یک «برند بین‌المللی» باشد که در نمایشگاه‌های تجاری لندن یا برلین، به عنوان «مرکز نوآوری‌های سبز» معرفی می‌شود، نه فقط یک شهر شمالی در ایران._