«بزرگترین بحرانِ شورای شهر در هر دوره، “شکاف اطلاعاتی” است. اعضای شورا اغلب با گزارشهای تزیینی شهرداری روبهرو میشوند و نمیدانند پشت هر گزارش، چه واقعیت تلخی نهفته است. اینجاست که تضاد عجیبی شکل میگیرد: یا شورا غرق در بیاطلاعی است ، یا از اطلاعات غلط در حالت اغماست.
اما چه میشود اگر نامزدی داشته باشیم که از جنس آن اطلاعات باشد؟
علیرضا قانع، با حضور در بدنهی شهرداری، پلی است میان “واقعیت اجرایی” و “تصمیمِ نظارتی”. او میتواند زبان مدیران را ترجمه کند و در عین حال، زبان مطالبات مردم باشد.
بیشتر نامزدها از پشت ویترین شهر، دربارهی منظرهها و پروژهها حرف میزنند. اما رشت، شهری است که ظاهرش در لایههای زیرین اداری، در چرخدندههای شهرداری و در میانِ پروندههای خاکخورده ساخته نمی شود و کاغذهای انباشته گزارشات مدیران در بایگانی ها چاره ی راه آن نیست!
قانع، با سابقهی کار در دل شهرداری، از آن دسته افرادی نیست که با شنیدن گزارش یک مدیر، در دام بورکراسی ها بیفتد. او با چالشهای واقعی نواحی، با موانع هدفمند، با فرسودگی ساختاری و با واقعیتهای پنهان اجرایی، دست و پنجه نرم کرده است و الفبای ساختار شهرداری را به خوبی می داند.
دکتر علیرضا قانع، میداند که رشت برای عبور از بحرانهای فعلی، نیازمند یک “ناظر مطلع” است، نه یک “ناظر بیگانه”. کسی که نمیتواند با گزارشهای صیقلخورده و آمارسازیهای اداری فریب بخورد؛ کسی که وقتی از مدیریت آبها یا وضعیت پسماند، تصویری فراتر از نمودارهای گرافیکی در ذهن دارد؛ او تصویری از لایههای زیرین اجرا را میبیند.
او میداند که رشت، میان دو جبهه گیر کرده است: جبههی “روالهای مندرس و ناکارآمد قدیمی” و جبههی “انتظارات بیپایان شهروندان”. علیرضا قانع قرار است در این میان، به عنوان یک “راهبر” بایستد؛ کسی که میتواند با دانستن دقیق پیچوتابهای اداری، از بنبستهای اجرایی عبور کند و پاسخگویی را از سطح “توجیه” به سطح “عمل” بیاورد.
رشت، شهری است که هم اکنون بیش از هر چیز، به “صداقت آمیخته به تجربه” نیاز دارد. به کسی که نه از پشت ویترین، که از دل میدان، نگاهش به شهر را تعریف کند.
شاید بهترین تعبیر این باشد علیرضا قانع؛
تجربه ی زیسته و زنده مدیریت شهری رشت است که میداند رشت موجود کجاست و می تواند ببیند رشت مطلوب باید کجا باشد.























ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰