فرشاد میرزایی پور سراوانی

🔸️«رشته‌ای از فرصت‌های سوخته؛ از تالاب پیربازار تا رودخانه‌های رشت، گردشگری که در فاضلاب غرق شد!»🔸️

#مهندس_فرشاد_میرزایی_پور_سراوانی
#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

«از پیربازار تا قلب رودخانه‌ها؛ وقتی مدیریت شهری، شانس گردشگری گیلان را با سموم و فاضلاب می‌کشد!»

تصور کنید مسیرهای آبی رشت، از جریان رودخانه هایی که از مرکز و حاشیه شهر می گذرند تا حاشیه تالاب‌، به مسیرهایی برای قایق‌سواری، تماشای پرندگان و پیاده‌روی‌های اکوتوریسمی تبدیل شوند. این یعنی ایجاد شغل برای جوانان، رونق کسب‌وکارهای محلی و تبدیل رشت به قطب گردشگری طبیعت‌محور.

رشت شهری است که با آب و رودخانه گره خورده است. از تالاب پیربازار در دل بافت شهری گرفته تا رودخانه‌هایی که از حاشیه ها و مرکز شهر می‌گذرند، ما با یک «زنجیره حیات آبی» روبرو هستیم. این زنجیره، یک واحد اکولوژیک است؛ یعنی آنچه در پیربازار رخ دهد، با اثر زنجیره‌ای، بر سلامت رودخانه‌ها و در نهایت بر اکوسیستم‌های بزرگ‌تر منطقه اثر می‌گذارد.

اما یک واقعیت تلخ و تکان‌دهنده وجود دارد: ما با یک ظرفیت گردشگری عظیم روبرو هستیم که در حال مرگ است.

ما می‌توانستیم با مدیریت درست فاضلاب و کنترل سموم کشاورزی، «گردشگری رودخانه‌ای» را در رشت به یک صنعت سودآور تبدیل کنیم.

«رودخانه‌های رشت؛ ثروتی که تا امروز در درآمدزایی از آن در حد صفر بوده‌ است؛ چرا از ظرفیت گردشگری رودخانه‌ای شهر استفاده نمی‌کنیم؟»

واقعیت این است که درآمدزایی از رودخانه‌ها و پهنه‌های آبی رشت در این سال‌های در حد صفر بوده است. چرا؟ چون ما در «مدیریت حریم رودخانه ها» و «مدیریت فاضلاب» شکست خورده‌ایم.

ورود فاضلاب شهری و نفوذ سموم کشاورزی به این مسیرهای آبی، نه تنها اکوسیستم را نابود کرده، بلکه هرگونه پتانسیل اقتصادی را نیز دفن کرده است. ما اجازه داده‌ایم رودخانه‌ها از «رگ‌های حیات» به «کانال‌های انتقال آلودگی» تبدیل شوند.

وقتی فاضلاب در تالاب پیربازار می‌ریزد، در واقع داریم شانس گردشگری کل منطقه را از دست می‌دهیم. وقتی سموم به رودخانه‌ها می‌رسند، یعنی قایق‌سواری و اکوتوریسم در رشت یک رویا خواهد بود، نه یک واقعیت اقتصادی.

ما نباید اجازه دهیم این ظرفیتِ طلایی، با بی‌ توجه ای از بین برود. مدیریت شهری نباید فقط به دنبال آسفالت کردن خیابان‌ها باشد؛ مدیریت شهری باید به دنبال «احیای رگ‌های آبی» باشد.

من معتقدم ما چند راهکار فوری را باید سریعا با هم افزایی بین دستگاه ها در دستور کار شورای هفتم رشت قرار دهیم

۱. با تفکیک فوری مسیرهای فاضلاب، اجازه ندهیم آلودگی، فرصت‌های اقتصادی ما را نابود کند‌.

۲. با بازگرداندن سلامت به رودخانه‌ها و تالاب‌ها، «گردشگری رودخانه‌ای» را از یک ایده در حد صفر، به یک منبع درآمد پایدار برای شهر تبدیل کنیم.

۳- شهر رشت باید فرصتی برای معماران با سلیقه قرار دهد که با طراحی کناره های رودخانه بار دیگر حیات را به شهر رشت برگرداند و با گردشگری رودخانه ای نبض اقتصاد شهری رشت را در دست بگیریم. ما به دنبال شهری هستیم که در آن، طبیعت نه تنها زنده باشد، بلکه اقتصاد مردم را هم شکوفا کند.