یادداشت جنجالی زهرا نامور عربانی؛ رشت زیر آب؛ تاوان شوهای تبلیغاتی و مهندسی «فاجعه»

🔸️🔴 رشت زیر آب؛ تاوانِ شوهای تبلیغاتی و مهندسیِ «فاجعه»!🔴🔸️

✍️ یادداشت جنجالی دکتر زهرا نامور عربانی | مدرس دانشگاه و پژوهشگر مدیریت شهری

#قسمت_اول

#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

🔸️باران در رشت دیگر رحمت نیست؛ یک «رسوایی زیرساختی تکراری» است! کافی است آسمان برای چند ساعت بغض کند تا ویترینِ پر زرق‌وبرقِ شهر باران‌های نقره‌ای فرو بریزد و مشخص شود زیر پوست این شهر چه فاجعه‌ای در حال رخ دادن است: شهری فلج، مردمی گرفتار در میان آمیزه‌ای از گل‌ولای و فاضلاب، و مدیرانی که تنها هنرشان بعد از هر بارندگی، پوشیدن چکمه و ژست گرفتن روبه‌روی دوربین‌هاست!

🔸️آبگرفتگی رشت نه شوخی طبیعت است و نه بلای آسمانی؛ این وضعیت، *معلول مسقیم بی‌کفایتی، تصمیمات غیراصولی و بودجه‌خواری‌های بی‌سرانجام* است.

📌خیابان‌هایی که استخر می‌شوند؛ آسفالت‌ریزی یا تله‌گذاری برای آب؟

🔸️چطور ممکن است شهری جلگه‌ای با دو رودخانه در قلب خود، با بارش‌های فصلی به ونیزی از لجن تبدیل شود؟

📌پاسخ در یک کلمه است: *سوءمدیریت ساختاری!*

🔸️*شیب‌بندی‌های معکوس:*
سال‌هاست معابر رشت بدون تراش اصولی، فقط لایه به لایه آسفالت می‌شوند؛ نتیجه این مهندسیِ فاجعه‌بار این شده که خیابان‌ها به جای هدایت آب، به حوضچه‌های انباشت سیلاب تبدیل شده‌اند!

🔸️*رودخانه‌هایی که قتل‌عام شدند:*
گوهررود و زرجوب که باید شاه‌رگ‌های خروج آب باشند، سال‌هاست به کانال‌های مسدودِ انتقال تعفن و پسماند بدل شده‌اند.

🔸️* مانورهای نمایشی لایروبی:*
مدیریت شهری رشت به جای «نگهداری سیستماتیک»، «پروژه‌محور و شوآف‌محور» اداره می‌شود. چند عکس یادگاری از لایروبی مقطعی می‌گیرند، اما در نخستین آزمون پاییزی، شهر در باتلاق فرو می‌رود.

📌 *مثلث مقصران؛ فرار رو به جلوی شورا، شهرداری و آبفا!*

🔸️اینکه بعد از هر باران، همه نهادها انگشت اتهام را به سمت یکدیگر نشانه می‌روند، توهین به شعور شهروندان است. بیایید رودربایستی را کنار بگذاریم:

📌۱٫ *شهرداری رشت:* مقصر ردیف اول که میلیاردها تومان بودجه را صرف امور ویترینی و غیراولویتی می‌کند، اما حاضر نیست یک‌بار برای همیشه پروژه جامع هدایت آب‌های سطحی را با استاندارد علمی به سرانجام برساند.

📌۲٫ *شورای شهر رشت:* نهادی که قرار بود وکیل مردم و ناظر بر شهرداری باشد، اما به مجلسی برای تعارفات، تسویه‌حساب‌های پشت‌پرده و تصویب بودجه‌های بدون نظارت بدل شده است. سوال مردم این است: *آقایان و خانم‌های عضو شورا، دقیقاً بر چه چیزی نظارت می‌کنید؟!*

📌۳٫ *شرکت آب و فاضلاب:* عدم تفکیک شبکه سنتی فاضلاب از شبکه آب‌های سطحی، بحران آبگرفتگی را به یک *«فاجعه زیست‌محیطی و بهداشتی»* تبدیل کرده است؛ ورود لجن و پساب به منازل و مغازه‌های مردم، تاوان کم‌کاری کیست؟

 

🔸️🔴چرا دنیا «آب» را می‌بلعد و رشت را «آب» می‌بلعد؟!🔴🔸️

مدیران شهری ما سال‌هاست پشت واژه «اقلیم بارانی رشت» سنگر می‌گیرند تا ناکارآمدی خود را توجیه کنند! اما این یک آدرس غلط است. شهرهایی مثل *آمستردام* در هلند (که بخش زیادی از آن حتی زیر سطح دریاست!) یا *هامبورگ* و *توکیو*، بارندگی‌هایی به‌مراتب وحشی‌تر و طولانی‌تر از رشت را تجربه می‌کنند، پس چرا غرق نمی‌شوند؟!

*توکیو:* شهرهای مدرن مخازن پنهان و عظیم زیرزمینی می‌سازند تا سیلاب را مهار و بازچرخانی کنند.
*آمستردام (استراتژی شهر اسفنجی):* به جای اینکه شهر را با بتن خفه کنند، با بام‌های سبز، پیاده‌روهای نفوذپذیر و فضاهای متخلخل، آب را مثل اسفنج می‌بلعند و تغذیه سفره‌های زیرزمینی می‌کنند.

*تفاوت در کجاست؟*
دنیا باران را یک **«سرمایه استراتژیک»** می‌داند و برای *«مدیریت آن»* فکر می‌کند؛ اما در رشت، تفکر سنتی و پوسیده مدیریت شهری، آب باران را یک *«مزاحم بدیمن»* می‌بیند که فقط باید با لوله‌های تنگ و مسدود از جلوی چشم پنهان شود!

—

📌 چرخه کثیف «کپی-پیست»؛ یک دهه توهین به شعور مردم رشت!
آرشیو اخبار گیلان در یک دهه گذشته را ورق بزنید؛ از سعدی و بیستون تا بلوار امام و محلات حاشیه‌ای، هر سال در پاییز و زمستان یک سناریوی تکراری و مضحک روی پرده می‌رود:

۱٫ باران می‌بارد؛
۲٫ معابر غرق در لجن و فاضلاب می‌شوند؛
۳٫ شورا علیه شهردار بیانیه صادر می‌کند؛
۴٫ شهردار از غافلگیری و کمبود بودجه دم می‌زند؛
۵٫ چند عکس با چکمه در کانال‌های خبری منتشر می‌شود؛
۶٫ و در نهایت… با تابش آفتاب همه چیز تا باران بعدی فراموش می‌شود!

*تا کی قرار است مردم رشت تاوان این سیرک بی‌خاصیت مدیریتی را بدهند؟!*

—

📌وقت تسویه‌حساب با بی‌عملی است!
دیگر دوران بیانیه‌خوانی و مقصرتراشی گذشته است. بحران آبگرفتگی رشت نه یک مسأله صرفاً خدماتی، بلکه *تضییع آشکار حقوق عامه، تهدید سلامت عمومی و نتیجه مستقیم فسادزا بودن عدم شفافیت مالی در پروژه‌های عمرانی* است.

تا روزی که:
* بودجه هدایت آب‌های سطحی، شفاف و ریال‌به‌ریال به مردم گزارش نشود؛
* متولیان شهری به جای پروژه‌های پرزرق‌وبرق و بیهوده، متعهد به اصلاح زیرساخت‌های دفن‌شده در زمین نشوند؛
* و مردم مدیران بی‌مسئولیت را پای میز پاسخگویی نکشانند؛

رشت نه «شهر باران‌های نقره‌ای»، که **«اسیر دست‌بسته مدیران بی‌مدار»** باقی خواهد ماند. مردم رشت حق دارند در شهرشان با آرامش نفس بکشند و راه بروند، نه اینکه با هر بارندگی برای حفظ زندگی و اموالشان در گل‌ولای دست‌وپا بزنند!