دکتر مریم صداقت؛ تکلیف خانوارها و مشاغل آسیب دیده در سیل اخیر چیست؟

یادداشت دکتر مریم صداقت

تکلیف خانوارها و مشاغل آسیب دیده در سیل اخیر چیست؟

اختصاصی پایگاه خبری رهاوردروز

این روزها درباره آبگرفتگی رشت، از مشکلات زیرساختی و ضرورت اجرای برنامه‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت، بسیار گفته شده است؛
مطالباتی که به‌حق باید از دستگاه‌های مسئول پیگیری شود.

اما من می‌خواهم از زاویه دیگری به این مسئله نگاه کنم؛
از زاویه مردمی که بعد از فروکش کردن آب، تازه با پیامدهای واقعی سیل مواجه شده‌اند.

خانواده‌هایی که خانه‌هایشان آسیب دیده؛
به‌ویژه خانواده‌های کم‌برخورداری که شاید همین خانه، تمام سرمایه زندگی‌شان بوده است.

و کسب‌وکارهای کوچکی که صاحبانشان با هزاران مشقت، سرمایه‌ای اندک فراهم کرده و برای خود و خانواده‌شان اشتغال ایجاد کرده بودند؛ اما حالا بخشی از سرمایه، تجهیزات یا محل کارشان را از دست داده‌اند.

اینجا یک سؤال جدی مطرح است:

تکلیف این مردم چیست؟

آیا خسارت‌های آنها ثبت و ارزیابی خواهد شد؟

برای خانواده‌های کم‌برخوردار، چه حمایت فوری و مشخصی در نظر گرفته می‌شود؟

برای کسب‌وکارهای آسیب‌دیده چه راهی برای جبران خسارت، تأمین سرمایه در گردش، تسهیلات کم‌بهره یا تنفس در بازپرداخت بدهی‌ها وجود دارد؟

آیا برای تأمین لوازم ضروری زندگی خانواده‌هایی که خانه‌هایشان آسیب دیده، برنامه‌ای وجود دارد؟

و مهم‌تر از همه، چه نهادی مسئول پیگیری این حمایت‌هاست و مردم باید مطالبه خود را از کجا و چگونه دنبال کنند؟

مردم، ولی‌نعمت و سرمایه اصلی این کشورند.
امروز پایداری و قدرت این سرزمین ناشی از صبر، استقامت و همراهی همین مردم است.

بنابراین در روزهای بحران، نباید مردم را تنها گذاشت و بعد از فروکش کردن حادثه، مسئله آنها را تمام‌شده تلقی کرد.

از دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود همان‌قدر که برای پیشگیری از تکرار این بحران برنامه دارند، برای جبران آثار آن بر زندگی مردم نیز برنامه‌ای روشن، شفاف و قابل پیگیری ارائه کنند.

سیل شاید در چند ساعت فروکش کند؛
اما خسارت آن برای یک خانواده کم‌برخوردار یا یک کسب‌وکار کوچک، ممکن است ماه‌ها و حتی سال‌ها باقی بماند.

امروز فقط درباره آبگرفتگی رشت صحبت نمی‌کنیم؛
درباره زندگی مردمی صحبت می‌کنیم که باید دوباره احیا شود و روی پای خود بایستند.

و این، مسئولیتی است که نباید فراموش شود.