یادداشت فرشاد میرزایی پور سراوانی برای جنگ جنوب

🕯🔸️یادداشت فرشاد میرزایی پور سراوانی🔸️🕯

#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

گرچه گاهی تند بادی شاخه ای راهم شکست
سرو می ماند ولی طوفان به پایان میرسد…

ایران جان، هویت من، خاک به‌هم‌پیوسته، مردم مهربانم؛ این‌جا، در این جغرافیا، هر وجب خاک، شناسنامه‌یِ پایداری است. ما نسلِ «خاکریزهایِ جنوبیم»؛ جایی که در تب‌ و تابِ گلوله و آتش، یاد گرفتیم که اگر نخلی فرو می ریزد، برایِ پاسداری از «حرمتِ خیمه» است.

ایرانِ جان! ما همان فرزندانت هستیم که یاد گرفتیم «پایداری» یعنی ساختن در دلِ ویرانی. ما برایِ این خاکِ به‌هم‌پیوسته، نه فقط برایِ ماندن، که برایِ ایستادگی در برابرِ هر آن‌چه که می‌خواهد شکوهِ ما را به زانو درآورد، پناه و سنگر خواهیم بود.»

ایران، برای ما نه یک نقشه، که یک «عهد» است؛ عهدی که در تار و پودِ این خاکِ به‌هم‌پیوسته حک شده است.

ای خاکِ به‌هم‌پیوسته، اگر امروز زخمی هستی، بدان که این زخم، نشانه‌یِ زنده بودنِ توست. ما در کنارِ این درد مشترک یک مشت گره کرده هستیم، ما نیز رگ‌هایِ جاری در بدنِ تو هستیم با هر گلوله خون خواهیم داد. ما با تمامِ آنچه داریم، با تمامِ آنچه از دست داده‌ایم، برای زخم های تو مرهم خواهیم بود.