سقوط آزاد دانشگاه ملی مهارت استان با مدیریت مقداد خصوصی ثانی

دانشجوی فاقد مهارت؛ دانشکده‌های ملی مهارت گیلان در مسیر فروپاشی‌

🔴🔸️سقوط آزاد دانشگاه ملی مهارت استان با مدیریت مقداد خصوصی ثانی🔸️🔴

📌دانشجوی فاقد مهارت؛ دانشکده‌های ملی مهارت گیلان در مسیر فروپاشی‌

#اختصاصی_پایگاه_خبری_رهاورد_روز

سال‌هاست که دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای استان گیلان در حال فعالیت‌اند، اما روزبه‌روز ضعیف‌تر شده‌اند. امروز کار به جایی رسیده است که شنیده می‌شود رشته‌های آن‌ها در حال جمع‌آوری است و دیگر دانشجویی ندارند. نگاهی به وضعیت اشتغال فارغ‌التحصیلان این دانشکده‌ها نشان می‌دهد که وضعیت آن‌ها رو به وخامت است؛ دانشکده‌هایی که صرفاً با تغییر نام سعی در بقای خود دارند.

این آموزشکده‌های کوچک که در ابتدا از دل آموزش‌وپرورش جدا شده و بعداً به «دانشکده» تغییر نام دادند، حالا با نام پرطمطراق «دانشکده‌های ملی مهارت» فعالیت می‌کنند؛ اما مشخص نیست این دانشکده‌ها به دنبال تربیت چه نوع نیروی کاری هستند؟ مراکزی با کارایی بسیار پایین که وظایفشان شبیه به مراکز فنی و حرفه‌ای است، اما نکته تأمل‌برانگیز اینجاست که حتی نمی‌توانند به اندازه مراکز فنی و حرفه‌ای، نیروی خلاق و ماهر تربیت کنند.

این حجم از بودجه که صرف این دانشکده‌ها می‌شود، نه‌تنها نتیجه‌بخش نیست، بلکه متأسفانه به فضایی برای فرصت‌سوزی تبدیل شده است. شاید یکی از بهترین گزینه‌ها برای این دانشکده‌های بی‌کارکرد، ادغام آن‌ها در دل سیستم‌های دیگر آموزشی باشد تا شاید کارکرد مناسبی پیدا کنند. با حضور مقداد خصوصی در رأس این دانشگاه، انتظار می‌رفت تحولات قابل‌ملاحظه‌ای رخ دهد، اما متأسفانه همچنان همان روند قدیمی ادامه دارد. جالب اینجاست که اساتید بی‌انگیزه‌اند، نیروهای خلاق حق‌التدریس از این دانشگاه فاصله گرفته‌اند و هیچ پالایشی در سطح مدیران، مدیران گروه و معاونان آموزشی صورت نمی‌گیرد.

 بنابراین، جای سوال است که چرا استاندار محترم با چنین دانشکده‌های ناکارآمدی برخورد نمی‌کند؟ آقای دکتر حق‌شناس به عنوان مدیری تحول‌خواه شناخته می‌شود؛ این روند دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای، در آینده بر پیکره استان گیلان گردِ رخوت و فقدان مهارت خواهد پاشید.

ما حقیقتاً نیازمند تغییر در این دانشکده‌ها هستیم. چرا دانشگاه چمران، دانشکده صومعه سرا، دانشکده آستانه اشرفیه، دانشکده بندر انزلی، دانشکده لاهیجان و دانشکده رودبار با این‌همه بودجه، به‌جای اشتغال‌زایی و مهارت‌افزایی، به مکان‌هایی بی‌کارکرد در سطح وزارت علوم بدل شده‌اند؟ آیا حیف نیست این‌همه سرمایه ملی و استانی بدون هیچ خروجی هدر رود؟ واقعاً دل انسان به درد می‌آید؛ دانشجویانی که با هزار امید و آرزو از این دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند، عاقبت دوباره به مراکز فنی و حرفه‌ای سطح استان مراجعه می‌کنند، چون هیچ مهارتی نیاموخته‌اند. رؤسای این دانشکده‌ها چه می‌کنند؟ تنها نام «فنی و حرفه‌ای» را به «ملی مهارت» تغییر داده‌اند؟ از لحاظ ماهوی چه کارکردی دارند؟